۱. چرا رویکرد انسانگرا؟
فعالیت کارگروه با این پرسش آغاز شد که چرا رویکرد انسانگرا به عنوان مسیر اصلی شوق انتخاب شده است. اعضا درباره تفاوت این نگاه با سایر رویکردهای آموزشی و روانشناختی گفتوگو کردند و به این نتیجه رسیدند که انسانگرایی، انسان را موجودی توانمند، انتخابگر و در حال رشد میبیند. در این نگاه، فرایند رشد به اندازه نتیجه اهمیت دارد و آموزش زمانی معنا پیدا میکند که به رشد همهجانبه انسان کمک کند. در این جلسات، تجربههای شخصی اعضا از آشنایی با اندیشههای کارل راجرز، آبراهام مزلو، اریک فروم و دیگر اندیشمندان انسانگرا نیز به اشتراک گذاشته شد و مطالعه گروهی کتابها و منابع مرتبط در برنامه کارگروه قرار گرفت.
۲. کارگروه؛ فضایی برای اندیشیدن، نه درمان
از همان ابتدا تأکید شد که جلسات کارگروه، جلسات درمان یا تراپی نیستند. این نشستها فضایی برای مطالعه، گفتوگو، تمرین و بازتاب مفاهیم انسانگرایانهاند؛ جایی که اعضا میتوانند تجربههای خود را به اشتراک بگذارند، درباره مفاهیم بنیادین گفتوگو کنند و آنها را به فعالیتهای آموزشی و تربیتی مجموعه شوق پیوند بزنند. هدف این جلسات، رشد فردی اعضا در کنار طراحی تجربههایی است که بتواند در کلاسها، کارگاهها و ارتباط با خانوادهها به کار گرفته شود.
۳. مفهوم «دیگری»
یکی از مهمترین موضوعات کارگروه، مفهوم «دیگری» بود؛ مفهومی که از زوایای مختلف مورد بحث قرار گرفت و تلاش شد معنای آن در زندگی فردی، روابط انسانی و فضای آموزشی روشن شود. در این مسیر، اعضا با الهام از کتاب «پنج زبان عشق» درباره شیوههای مختلف ابراز محبت و توجه گفتوگو کردند؛ از جمله کلام محبتآمیز، زمان باکیفیت، هدیه دادن، خدمت کردن و تماس بدنی. نتیجه این گفتوگوها این بود که دیدن و شنیدن دیگری، زمانی معنا پیدا میکند که بتوانیم هم نیازهای خود و هم نیازهای طرف مقابل را بشناسیم و به آنها احترام بگذاریم. در پایان این بخش، تصمیم گرفته شد مفهوم «دیگری» به صورت غیرمستقیم وارد طرح درسهای کلاسها شود و سپس با تعریف پروژههایی در خانوادهها، این تجربه به زندگی روزمره نیز گسترش پیدا کند.
۴. تفاوت، پذیرش و اعتماد
در ادامه جلسات، مفاهیمی مانند تفاوتهای فردی، پذیرش، اعتماد، آزادی، همدلی، شنیدهشدن، شفافیت، ارزشمندی و فرصت مورد بررسی قرار گرفتند. اعضا درباره این پرسشها گفتوگو کردند: – چگونه میتوان تفاوتها را به فرصت تبدیل کرد؟– پذیرش چه تفاوتی با تحمل کردن دارد؟– چگونه میتوان فضایی امن برای شنیده شدن نوجوانان ایجاد کرد؟– آزادی در رویکرد انسانگرا چه معنایی دارد؟– همدلی چه نقشی در کاهش تعارضها و ایجاد ارتباط دارد؟ تجربههای عملی مجموعه شوق و حتی سفرهای آموزشی، مانند سفر هند، نیز به عنوان نمونههایی از ایجاد فرصت برای رشد و تجربه مشترک بررسی شدند.
۵. از گفتوگو تا عمل
یکی از ویژگیهای کارگروه روانشناسی شوق، تبدیل گفتوگوها به تجربههای عملی است. بر همین اساس، مجموعه کارگاههای «دوباره سبز شدن» با موضوعاتی مانند تفاوتهای فردی، خلاقیت، ارتباط، اعتماد و پذیرش طراحی و اجرا شد. پس از هر اجرا، اعضای کارگروه با مرور تجربهها، دریافت بازخوردها و بازنویسی محتوا، کیفیت کارگاهها را ارتقا دادند و برای اجرای آنها در مجموعههای دیگر نیز برنامهریزی کردند.
۶. استمرار یادگیری
کارگروه بر این باور است که یادگیری تنها در تداوم شکل میگیرد. به همین دلیل، جلسات به صورت منظم برگزار میشوند و موضوعات انتخابشده در طول زمان عمیقتر میشوند. همچنین معرفی کتابها، فیلمها، مستندسازی تجربهها، طراحی فعالیتهای آموزشی و همکاری با خانوادهها بخشی از برنامه مستمر این کارگروه است. کارگروه روانشناسی انساننگر شوق تلاشی است برای آنکه مفاهیم انسانی تنها در سطح نظری باقی نمانند، بلکه به بخشی از شیوه زندگی، آموزش و ارتباط در مجموعه شوق تبدیل شوند؛ مسیری که در آن رشد فردی و جمعی، گفتوگو، تجربه و عمل در کنار یکدیگر معنا پیدا میکنند.
۷. از مفهوم تا تجربه؛ طراحی کارگاههای انساننگر
یکی از دستاوردهای مهم کارگروه روانشناسی، طراحی مجموعه کارگاههای «دوباره سبز شدن» بود. این کارگاهها با هدف تبدیل مفاهیم انسانگرایانه به تجربههای عملی برای کودکان، نوجوانان، خانوادهها و تسهیلگران شکل گرفتند. در این مجموعه، موضوعاتی مانند اعتماد، ارتباط، خلاقیت، تفاوتهای فردی، تابآوری و پذیرش در قالب فعالیتهای تعاملی، بازی، گفتوگو، روایت، تجربههای گروهی و تأمل فردی طراحی و اجرا شدند؛ به گونهای که شرکتکنندگان تنها شنونده مفاهیم نباشند، بلکه آنها را در عمل تجربه کنند. از جمله کارگاههای این مجموعه میتوان به «اعتماد»، «بازی عوض» و فعالیت «درخت و سنگ» اشاره کرد.
اطلاعیه های کارگروه ها
ثبت نام کارگروه
ثبت نام کارگروه های شوق شروع شد